ජේසුස් වහන්සේගේ රහසිගත නඩු විභාගය

ක්‍රිස්තු වර්ෂ 30 ත් 33 ත් අතර කාලවකවානුවේදී, රෝම පාලනය යටතේ පැවති ජෙරුසලමේ වඩාත් අඳුරුතම සහ නීති විරෝධී සිදුවීම ලෙස ජේසුස් වහන්සේගේ නඩු විභාගය හැඳින්විය හැකිය. එම යුගය යුදෙව්වන්ගේ ආගමික අනන්‍යතාවය සහ රෝම පාලනයේ බලපෑම අතර දෝලනය වූ සංකීර්ණ අවධියකි. නාසරෙත්හි ජේසුස් වහන්සේගේ මරණ දණ්ඩනය දක්වා මෙහෙයවූ ක්‍රියාවලිය දෙස බැලීමේදී පෙනී යන්නේ එය යුක්තිය පසිඳලීමට වඩා, ස්ථාපිත බලධාරීන්ගේ පැවැත්ම උදෙසා යුක්තිය අමු අමුවේ ඝාතනය කළ දේශපාලනික සහ ආගමික කුමන්ත්‍රණයක් වූ බවයි.

ආනා සහ කායෆස්:

ජේසුස් වහන්සේව ගෙත්සෙමනි උයනේදී අත්අඩංගුවට ගත් පසු, උන්වහන්සේව නීත්‍යානුකූල අධිකරණ ශාලාවකට රැගෙන යනවා වෙනුවට මුලින්ම ගෙන ගියේ ආනා (Annas) වෙතටයි. යොහන් 18:13 පවසන පරිදි, "පළමුවෙන් ඔහු ආනා වෙතට ගෙන ගියෝය; මක්නිසාද ඔහු ඒ අවුරුද්දේ උත්තම පූජකවූ කායෆස්ගේ මාමණ්ඩිය." ආනා යනු ක්‍රි.ව. 6 සිට 15 දක්වා උත්තම පූජක ධූරය හෙබවූ අයෙකු වුවද, රෝම පාලකයන් විසින් ඔහුව ධූරයෙන් ඉවත් කර තිබුණි. එහෙත් යුදෙව්වන්ගේ සාම්ප්‍රදායික පිළිගැනීම වූයේ උත්තම පූජක ධූරය ජීවිතාන්තය දක්වා පවතින බවයි. එබැවින් ඔහු තවමත් "සෙවණැලි පාලකයෙකු" ලෙස අසීමිත බලයක් හෙබවීය.

ඓතිහාසිකව බලන කල, ආනාගේ බලය කෙතරම්ද යත් ඔහුගේ පුතුන් පස්දෙනෙකුම සහ ඔහුගේ බෑනා වූ කායෆස් පවා විවිධ කාලවලදී උත්තම පූජක ධූරය හෙබවූහ. ඔහු යුදෙව් ආගමික පාලනය තුළ "සමූහ ආණ්ඩුවක" ස්වරූපයෙන් පාලනය ගෙන ගිය තැනැත්තෙකි. ජේසුස් වහන්සේව මුලින්ම ආනා වෙත ගෙන යාම තුළින් පෙන්නුම් කරන්නේ පූර්ව විමර්ශනයක් (Preliminary Examination) පෞද්ගලිකව සිදු කිරීමට ඔවුන්ට තිබූ අවශ්‍යතාවයයි. මෙය නීත්‍යානුකූල නඩු විභාගයකට වඩා, විත්තිකරුගෙන් ප්‍රශ්න කර ඔහුගේ වචනවලින්ම ඔහු වරදකරුවෙකු කිරීමට උත්සාහ කළ "පැහැර ගැනීමකි".

යොහන් 18:19 පවසන පරිදි, "උත්තම පූජකයා ජේසුස් වහන්සේගෙන් උන්වහන්සේගේ ගෝලයන් ගැනත් උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම ගැනත් ප්‍රශ්න කළේය." මෙහිදී ආනා විසින් සිදු කළේ යුදෙව් නීතිය (Mishnah) සහ ස්වාභාවික යුක්තියේ මූලධර්ම මුළුමනින්ම උල්ලංඝනය කිරීමකි. යුදෙව් නීතියට අනුව, කිසිදු විත්තිකරුවෙකුට තමන්ටම විරුද්ධව සාක්ෂි දීමට හෝ තමන්වම අපරාධයකට හසුකර ගැනීමට බල කළ නොහැකිය. නීතිය පවසන්නේ නඩු විභාගයක් ආරම්භ විය යුත්තේ විත්තිකරුගෙන් ප්‍රශ්න කිරීමෙන් නොව, සාක්ෂිකරුවන්ගේ (හෙබ්‍රෙව් බසින් එඩීම් - עֵדִים) සහතික කිරීම්වලින් බවයි. ආනා උත්සාහ කළේ ජේසුස් වහන්සේගේ ශිෂ්‍යයන් පිරිසක් සිටින බව පෙන්වා දී එය රෝමයට එරෙහි කැරැල්ලක් (Sedition) ලෙසත්, උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම් දේව අපහාසයක් (Blasphemy) ලෙසත් අර්ථකථනය කිරීමට පදනමක් සකසා ගැනීමටයි.

ජේසුස් වහන්සේ මෙහිදී ඉතාමත් බුද්ධිමත් සහ නීත්‍යානුකූල පිළිතුරක් ලබා දෙමින් ආනාගේ අත්තනෝමතික ක්‍රියාව හෙළිදරව් කළ සේක. උන්වහන්සේ යොහන් 18:20-21 හි මෙසේ පැවසූ සේක: "මම ලෝකයාට ප්‍රසිද්ධියේ කතා කළෙමි... මා කී දේ ඇසූ අයගෙන් විමසන්න; බලන්න, මා කී දේ ඔවුහු දනිති." මෙයින් ජේසුස් වහන්සේ අවධාරණය කළේ නිසි නීතිමය පටිපාටිය අනුගමනය කරන ලෙසයි. එනම්, විත්තිකරුගෙන් ප්‍රශ්න නොකර, උන්වහන්සේගේ වචන ඇසූ සාක්ෂිකරුවන් ඉදිරිපත් කරන ලෙසයි. මෙම ප්‍රකාශය නිසා උත්තම පූජකයාගේ සේවකයෙකු විසින් ජේසුස් වහන්සේගේ මුහුණට පහරක් ගැසූ බව යොහන් 18:22 හි සඳහන් වේ. විත්තිකරුවෙකුට නඩු විභාගයක් අතරතුරදී ශාරීරිකව වධ හිංසා පැමිණවීම යුදෙව් සහ රෝම යන නීති පද්ධතීන් දෙකෙහිම බරපතල වරදකි.

ආනාට ජේසුස් වහන්සේ කෙරෙහි මෙතරම් වෛරයක් ඇති වීමට තවත් බලවත් ඓතිහාසික හේතුවක් තිබුණි. ඒ දේවමාළිගාවේ පිරිසිදු කිරීමයි. ඓතිහාසික වාර්තා අනුව දේවමාළිගාවේ මිදුලේ පවත්වාගෙන ගිය වෙළඳාම හඳුන්වනු ලැබුවේ "ආනාගේ කඩමණ්ඩිය" (Bazaars of Annas) ලෙසයි. ජේසුස් වහන්සේ එම වෙළඳාම නතර කිරීම ආනාගේ පවුලේ ආදායම් මාර්ගවලට එල්ල වූ මාරාන්තික පහරකි. එබැවින් මෙම ප්‍රශ්න කිරීම හුදු ආගමික විමර්ශනයක් නොව, පෞද්ගලික ලාභය වෙනුවෙන් කරන ලද පළිගැනීමක් බව පැහැදිලි වේ. ආනාගේ මෙම ක්‍රියාවෙන් තහවුරු වන්නේ ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ යුක්තිය ඉටු කිරීමට නොව, දේශපාලනිකව සහ ආර්ථිකව තමන්ට තර්ජනයක් වූ ජේසුස් වහන්සේව ඉතා ඉක්මනින් සහ රහසිගතව ඉවත් කිරීමට අඩිතාලම දැමීමට බවයි.

මෙහිදී අප හෙබ්‍රෙව් බසින් උත්තම පූජකයා යන පදය හඳුනාගත යුතුය. උත්තම පූජකයා හඳුන්වන්නේ කෝහේන් ගාදොල් (כֹּהֵන් גָּדוֹל) යන නමිනි. 'කෝහේන්' යනු පූජකයා වන අතර 'ගාදොල්' යනු ශ්‍රේෂ්ඨ හෝ උසස් යන්නයි. ආනාගේ නිවසට ජේසුස් වහන්සේව රැගෙන යාම තුළින් පැහැදිලි වන්නේ මෙම විමර්ශනයට කිසිදු නීත්‍යානුකූල පදනමක් නොතිබූ බවයි. මෙය වර්තමාන නීතියේදී විනිසුරුවරයෙකු තම පෞද්ගලික නිවසේදී විත්තිකරුවෙකුගෙන් පාපොච්චාරණ ලබා ගැනීමට ගන්නා උත්සාහයකට සමාන ඉතා දූෂිත ක්‍රියාවකි. සැබෑ "සත්‍යය" හෙවත් හෙබ්‍රෙව් බසින් එමෙත් (אֱמֶת) සෙවීම වෙනුවට, ඔවුන් උත්සාහ කළේ උන්වහන්සේගේ වචන පටලවා වරදකරුවෙකු කිරීමටයි.

ආනාගේ මූලික විමර්ශනයෙන් පසු උන්වහන්සේව උත්තම පූජක කායෆස්ගේ පෞද්ගලික නිවසට රැගෙන යන ලදී. මෙය යුදෙව් නීතියේ මූලික හරය වන සාධාරණත්වය හෙවත් සෙඩෙකා (צְדָקָה) උල්ලංඝනය කිරීමකි.

පූජක පීතෘමූලිකත්වය 

මෙහිදී අප හෙබ්‍රෙව් බසින් උත්තම පූජකයා යන පදය හඳුනාගත යුතුය. උත්තම පූජකයා හඳුන්වන්නේ කෝහේන් ගාදොල් (כֹּהֵן ගָּදුֹל) යන නමිනි. 'කෝහේන්' යනු පූජකයා වන අතර 'ගාදොල්' යනු ශ්‍රේෂ්ඨ හෝ උසස් යන්නයි. බයිබලානුකුලව, උත්තම පූජකයා යනු දෙවියන්වහන්සේ සහ මනුෂ්‍යයන් අතර මැදිහත්කරුයි (ලෙවී කථාව 16). ඔහු ශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වී ජනතාවගේ පාප උදෙසා පූජා ඔප්පු කළ යුතු තැනැත්තායි. එහෙත් ආනා සහ කායෆස් මෙම ශුද්ධවූ පදවිය දේශපාලන මෙවලමක් බවට පත් කරගෙන තිබුණි. ඔවුන් උත්තම පූජකයන් ලෙස පෙනී සිටියද, ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවලින් දිව්‍යමය යුක්තිය ගිලිහී ගොස් තිබුණි.

ආනාගේ නිවසට ජේසුස් වහන්සේව රැගෙන යාම තුළින් පැහැදිලි වන්නේ මෙම විමර්ශනයට කිසිදු නීත්‍යානුකූල පදනමක් නොතිබූ බවයි. මෙය වර්තමාන නීතියේදී විනිසුරුවරයෙකු තම පෞද්ගලික නිවසේදී විත්තිකරුවෙකුගෙන් පාපොච්චාරණ ලබා ගැනීමට ගන්නා උත්සාහයකට සමාන ඉතා දූෂිත ක්‍රියාවකි. සැබෑ "සත්‍යය" හෙවත් හෙබ්‍රෙව් බසින් එමෙත් (אֱමֶת) සෙවීම වෙනුවට, ඔවුන් උත්සාහ කළේ උන්වහන්සේගේ වචන පටලවා වරදකරුවෙකු කිරීමටයි. එමෙත් යනු හුදු තොරතුරක් පමණක් නොව, එය දෙවියන්වහන්සේගේ ස්වභාවයයි. ජේසුස් වහන්සේ පවසා තිබුණේ "මමම මාර්ගයද සත්‍යයද (The Truth) ජීවනයද වෙමි" යනුවෙනි (යොහන් 14:6). සැබෑ සත්‍යය ඉදිරියේ සිටිමින් බොරු සත්‍යයක් සෙවීමට ආනා දැරූ උත්සාහය මහත් උත්ප්‍රාසයකි.

ආනාගේ මූලික විමර්ශනයෙන් පසු උන්වහන්සේව උත්තම පූජක කායෆස්ගේ පෞද්ගලික නිවසට රැගෙන යන ලදී. මෙය යුදෙව් නීතියේ මූලික හරය වන සාධාරණත්වය හෙවත් සෙඩෙකා (צְדָקָה) උල්ලංඝනය කිරීමකි. සෙඩෙකා යන්නෙහි අර්ථය හුදු යුක්තිය පමණක් නොව, එය "ධර්මිෂ්ඨකම" හා සමාන වේ. යුදෙව් සම්ප්‍රදායට අනුව විනිශ්චය පසිඳලීමේදී මහජනතාවට එය දැකගත හැකි විය යුතුය. නිවසක් තුළ රහසිගතව නඩු ඇසීම මගින් ඔවුන් සෙඩෙකා හි පාරදෘශ්‍යභාවය මුළුමනින්ම විනාශ කර දැමීය. ඔවුන්ගේ අරමුණ වූයේ සාධාරණ විනිශ්චයක් ලබා දීම නොව, තමන්ගේ බලය තහවුරු කරගැනීම සඳහා ජේසුස් වහන්සේව නීතිමය උගුලකට හසු කිරීමයි.

ඓතිහාසික වාර්තාවලට අනුව, ආනාගේ පවුල (House of Annas) ඔවුන්ගේ කෑදරකම සහ දූෂණය සම්බන්ධයෙන් එකල යුදෙව් සමාජය තුළ පවා අපකීර්තියට පත්ව තිබුණි. තල්මුඩයේ (Talmud) සඳහන් වන පරිදි, ඔවුන්ගේ පවුලේ සාමාජිකයන් බලය අයුතු ලෙස භාවිතා කරමින් ජනතාව පීඩාවට පත් කළහ. ජේසුස් වහන්සේව මුලින්ම ආනා වෙතට ගෙන යාමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ එම යුගයේ පැවති ආගමික පද්ධතියේ දූෂිත බවයි. ධර්මය රකින්නන් ලෙස පෙනී සිටි අය ධර්මයේ ජීවමාන ස්වරූපය වූ තැනැත්තාට විරුද්ධව නීතිය අවභාවිත කළ ආකාරය මෙයින් මනාව පැහැදිලි වේ.

කැපූ ගල් ශාලාව (Lishkat HaGazith): 

යුදෙව් නීතියේ උත්කෘෂ්ට කෘතියක් බඳු වූ මක්නා (Mishnah Sanhedrin) ග්‍රන්ථයට අනුව, මරණීය දණ්ඩනය පිළිබඳ ඕනෑම තීන්දුවක් නීත්‍යානුකූලව වලංගු වීමට නම් එය අනිවාර්යයෙන්ම දේවමාළිගාවේ පිහිටි නිල "කැපූ ගල් ශාලාව" තුළ පැවැත්විය යුතුය. මෙයට හෙබ්‍රෙව් බසින් පවසන්නේ ලිෂ්කට් හගසීත් (לִשְׁכַּת הַגָּזִית) යනුවෙනි. මෙම ශාලාව දේවමාළිගාවේ ඇතුළු මිදුලේ (Court of the Priests) ගිනිකොනදිග කෙළවරේ පිහිටා තිබූ අතර, එහි කොටසක් ශුද්ධවූ භූමිය තුළත් අනෙක් කොටස පොදු භූමිය තුළත් පිහිටා තිබීම විශේෂත්වයකි. මෙය සංකේතවත් කළේ දිව්‍යමය නීතිය සහ මනුෂ්‍ය ජීවිතය අතර පවතින බැඳීමයි.

මෙහි ඇති ගසීත් (גָּසִිත) යන වචනය දේවධර්මානුකූලව අතිශය වැදගත් වේ. මෙයින් අදහස් වන්නේ 'මැනවින් කපා සකස් කළ ගල්' යන්නයි. සිත්ගන්නා කරුණ නම්, දෙවියන්වහන්සේ පූජාසන සෑදීමේදී කැපූ ගල් භාවිතා නොකරන ලෙස නික්මයාම 20:25 හි අණ කර තිබීමයි: "නුඹ මට ගල් පූජාසනයක් සාදන්නෙහි නම් කැපූ ගල්වලින් එය නොසාදන්න... මක්නිසාද නුඹ ඒ කෙරෙහි නුඹේ ආයුධය තැබුවොත් නුඹ එය කෙලෙසන්නෙහිය." එහෙත්, යුක්තිය පසිඳලන මධ්‍යස්ථානය 'කැපූ ගල්' වලින් සෑදීමෙන් අදහස් කළේ මිනිස් බුද්ධියෙන් සහ නීතියෙන් යුක්තිය මැනවින් හැඩගස්වා ඇති බවයි. හෙබ්‍රෙව් බසින් යුක්තිය හෝ විනිශ්චය සඳහා භාවිතා වන්නේ මිෂ්පාට් (מִשְׁפָּט) යන පදයයි. මිෂ්පාට් යනු හුදු නීතියක් පමණක් නොව, එය දෙවියන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨ ක්‍රමවේදයයි.

ජේසුස් වහන්සේව මෙම ශුද්ධවූ ලිෂ්කට් හගසීත් ස්ථානයෙන් බැහැරව පෞද්ගලික නිවසක නඩු ඇසීම මගින් විනිශ්චයකරුවන්ට නීතියෙන් බැහැරව තම පෞද්ගලික වෛරය ක්‍රියාත්මක කිරීමටත්, විත්තිකරුට පක්ෂව කතා කළ හැකි වෙනත් මන්ත්‍රණ සභා සාමාජිකයන්ව මග හැරීමටත් අවස්ථාව ලැබුණි. ද්විතීය කථාව 16:18 පවසන්නේ, "නුඹේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ නුඹට දෙන නුඹේ සියලු නුවරවල දොරටු ළඟ නුඹේ ගෝත්‍රවලට අනුව විනිශ්චයකාරයන්ද ප්‍රධානීන් පත් කරගන්න; ඔවුහු අවංක විනිශ්චයකින් (Mishpat) සෙනඟ විනිශ්චය කළ යුතුය" යනුවෙනි. එහෙත් කායෆස් සහ පිරිස ජේසුස් වහන්සේව රැගෙන ගියේ එවැනි ප්‍රසිද්ධ දොරටුවකට හෝ නිල ශාලාවකට නොව, කායෆස්ගේ රහසිගත නිවසටය.

මතෙව් 26:57 පවසන පරිදි, "ජේසුස් වහන්සේ අල්ලාගත්තෝ උන්වහන්සේව කායෆස් නම් උත්තම පූජකයාගේ ගෙදරට රැගෙන ගියෝය." මෙය මුළුමනින්ම නීති විරෝධී වූයේ මරණීය දණ්ඩනය පිළිබඳ නඩු විභාගයක් කිසිවිටෙකත් පෞද්ගලික වාසස්ථානයක නොපැවැත්විය යුතු බවට යුදෙව් සම්ප්‍රදායේ (Halakha) තිබූ දැඩි නීතිය නිසාය. නිල ශාලාවෙන් බැහැර වීම යනු ඔවුන් නීතියේ ආධිපත්‍යයෙන් සහ දෙවියන්වහන්සේගේ අභිමුඛයෙන් බැහැර වීමයි. මධ්‍යම රාත්‍රියේ රහසින් නඩු ඇසීම මගින් ඔවුන් උත්සාහ කළේ යුක්තිය පසිඳලීමට නොව, හිරු උදාවීමට පෙර උන්වහන්සේව වරදකරුවෙකු ලෙස හංවඩු ගැසීමටයි.

රාත්‍රී නඩු විභාගය: 

යුදෙව් නීතියට (Mishnah Sanhedrin 4:1) අනුව මරණීය දණ්ඩනයකට අදාළ නඩු විභාගයක් රාත්‍රී කාලයේදී පැවැත්වීම සපුරා තහනම් විය. නීතිය පවසන්නේ, "සිවිල් නඩු දවල් කාලයේදී විභාග කර රාත්‍රියේදී තීන්දු කළ හැකිය; එහෙත් මරණීය දණ්ඩනය පිළිබඳ නඩු දවල් කාලයේදීම විභාග කළ යුතු අතර දවල් කාලයේදීම තීන්දු කළ යුතුය" යනුවෙනි. ජේසුස් වහන්සේගේ නඩුව ක්‍රියාත්මක වූයේ මුළුමනින්ම මධ්‍යම රාත්‍රියේ අන්ධකාරය තුළයි. අන්ධකාරය හෙබ්‍රෙව් බසින් හඳුන්වන්නේ හොෂෙක් (חֹשֶׁךְ) යනුවෙනි. මෙම හොෂෙක් තුළ යුක්තිය පසිඳලීම යුදෙව්වන් සැලකුවේ පාපකාරී ක්‍රියාවක් ලෙසයි, මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ ආලෝකය හෙවත් ඕර් (אוֹර) වන බැවිනි.

මෙම රහසිගත භාවය මධ්‍යකාලීන එංගලන්තයේ පැවති "Star Chamber" නඩු විභාගවලට බොහෝ සෙයින් සමානය. ක්‍රි.ව. 15 වන සියවසේ සිට 17 වන සියවස දක්වා එංගලන්තයේ වෙස්ට්මිනිස්ටර් මාලිගයේ පැවති මෙම අධිකරණය, කිසිදු ජූරි සභාවක් නොමැතිව රහසිගතව නඩු අසා රජුගේ හෝ පල්ලියේ බලවතුන්ගේ පෞද්ගලික කැමැත්ත මත දඬුවම් නියම කිරීමට ප්‍රසිද්ධ විය. ජේසුස් වහන්සේගේ නඩුවේදී සිදු වූයේද එවැනිම "අධිකරණමය පැහැර ගැනීමකි". මීට අමතරව, යුදෙව් නීතියට අනුව මරණීය දණ්ඩනයකට අදාළ නඩු විභාගයක් සබත් දිනයට පෙර දිනක හෝ උත්සව දිනයකට පෙර දිනක ආරම්භ කිරීම සපුරා තහනම් විය. මක්නිසාද මරණ දණ්ඩනයක් නියම කරන්නේ නම්, විනිශ්චයකරුවන්ට එදිනම තීන්දු දිය නොහැකි අතර ඒ සඳහා අවම වශයෙන් පැය 24 ක කාලයක් මෙනෙහි කිරීමටත්, නිරාහාරව සිටීමටත් (Fasting) නීතියෙන් නියම කර තිබුණි.

Mishnah Sanhedrin 5:5 පවසන පරිදි, විනිශ්චයකරුවන් නඩු විභාගයෙන් පසු මුළු රාත්‍රියම එක්ව වාඩි වී, සුළු වශයෙන් ආහාර ගෙන, වයින් පානය නොකර නීතියේ ගැඹුර විමසමින් පසුදින වනතුරු බලා සිටිය යුතුය. එහෙත් ජේසුස් වහන්සේව විනිශ්චය කළේ පාස්කු (Passover) උත්සවය දිනමය. යොහන් 18:28 පවසන පරිදි, යුදෙව්වන් උදෑසනම උන්වහන්සේව ප්‍රේතෝරියට රැගෙන ගිය නමුත් ඔවුන් අපවිත්‍ර නොවී පාස්කු භෝජනය කෑම සඳහා ඇතුළට නොගියෝය. මෙහි පවතින උත්ප්‍රාසය වන්නේ, ඔවුන් පරම යුක්තිය හෙවත් මිෂ්පාට් (מִשְׁפָּט) අමු අමුවේ උල්ලංඝනය කරමින් සිටියදීත්, භෞතිකව අපවිත්‍ර වීම වැළැක්වීමට උත්සාහ කිරීමයි. මෙය දේවධර්මානුකූලව හඳුන්වන්නේ හොපොක්‍රිසි (Hypocrisy) හෙවත් වංචනික භක්තිය ලෙසයි.

උත්සව කාලයකදී මිනීමැරුමකට මාන බැලීම තුළ පවතින උත්ප්‍රාසය මෙයින් මනාව පැහැදිලි වේ. හෙබ්‍රෙව් බසින් පාස්කු උත්සවය හඳුන්වන්නේ පෙසාක් (פֶּסַח) යනුවෙනි. පෙසාක් යනු නිදහසේ සහ ගැලවීමේ මංගල්‍යයයි. මුළු ජාතියම නිදහස සමරමින් සිටින මොහොතක, සැබෑ නිදහස ගෙන ආ තැනැත්තා හට බොරු චෝදනා එල්ල කර රහසින් මරණයට පත් කිරීමට ඔවුන් දැරූ උත්සාහය දෙවියන්වහන්සේගේ නාමය කෙලෙසීමකි. මෙයට හෙබ්‍රෙව් බසින් හිල්ලුල් හෂෙම් (חִלּוּל הַשֵּׁם) යනුවෙනි.

මෙම නීති රීති පනවා තිබුණේ විනිශ්චයකරුවන්ට කඩිමුඩියේ (Haste) තීරණ ගැනීම වැළැක්වීමටයි. හෙබ්‍රෙව් බසින් 'කඩිමුඩිය' හඳුන්වන්නේ හිපසොන් (חִפָּזוֹן) යනුවෙනි. ඔවුන්ගේ හිපසොන් ක්‍රියාව නිසා විත්තිකරුට යුක්තිය ඉටු කිරීමට තිබූ සෑම අවස්ථාවක්ම අහුරා දැමුණි. යුදෙව් නීතියේ තවත් මූලික ලක්ෂණයක් වූයේ විත්තිකරුට පක්ෂව කතා කිරීමට නිරන්තරයෙන් අවස්ථාව ලබා දීමයි. එහෙත් රාත්‍රී කාලයේදී රහසින් නඩු ඇසීමෙන් ඔවුන් සහතික කරගත්තේ උන්වහන්සේට පක්ෂව කිසිවෙකුත් ඉදිරිපත් නොවන බවයි. මෙය දෙවියන්වහන්සේගේ පරම සත්‍යය හෙවත් එමෙත් (אֱמֶת) වලට එරෙහිව කළ කුමන්ත්‍රණයකි.

සාක්ෂිකරුවන් සහ දේශපාලනික බලපෑම

යුදෙව් නීතියේ තවත් මූලික නීතියක් වූයේ මරණීය දණ්ඩනයක් නියම කිරීම සඳහා අවම වශයෙන් සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකුගේ හෝ තුන්දෙනෙකුගේ සාක්ෂි මුළුමනින්ම එකඟ විය යුතු බවයි (ද්විතීය කථාව 17:6, 19:15). හෙබ්‍රෙව් බසින් සාක්ෂිකරු හඳුන්වන්නේ එඩ් (עֵד) යනුවෙනි. යුදෙව් අධිකරණ පද්ධතියේ (Sanhedrin) වඩාත්ම සුවිශේෂී ලක්ෂණය වූයේ විනිශ්චයකරුවන් විසින්ම විත්තිකරුගේ ආරක්ෂකයන් ලෙස ක්‍රියා කළ යුතු වීමයි. ඔවුන්ගේ මූලික වගකීම වූයේ විත්තිකරුට එරෙහිව චෝදනා සෙවීම නොව, විත්තිකරු නිදහස් කළ හැකි සාක්ෂි සෙවීමයි. එහෙත් ජේසුස් වහන්සේගේ නඩුවේදී සිදු වූයේ මෙයට මුළුමනින්ම ප්‍රතිවිරුද්ධ, දූෂිත ක්‍රියාවලියකි.

මතෙව් 26:59 පවසන පරිදි, "උත්තම පූජකයෝද මුළු මන්ත්‍රණ සභාවද ජේසුස් වහන්සේ මරණයට පත් කරන පිණිස උන්වහන්සේට විරුද්ධව බොරු සාක්ෂි (False Witness) සෙවූහ." මෙහිදී භාවිතා වන හෙබ්‍රෙව් පදය එඩ් ශෙකර් (עֵד שֶׁקֶר) හෙවත් අසත්‍ය සාක්ෂිකරු යන්නයි. දස පනතේ නවවන පනතින් සපුරා තහනම් කර තිබූ මෙම ක්‍රියාව (නික්මයාම 20:16), යුක්තිය පසිඳලිය යුතු විනිශ්චයකරුවන් විසින්ම සංවිධානය කිරීම මහත් අපරාධයකි. යුදෙව් නීතියට අනුව 'එඩ් ශෙකර්' කෙනෙකු ලෙස හසු වූ පුද්ගලයෙකුට ලැබෙන දඬුවම වූයේ ඔහු විත්තිකරුට ලබා දීමට උත්සාහ කළ දඬුවමම ඔහුට ලැබීමයි (ද්විතීය කථාව 19:19). එනම්, ජේසුස් වහන්සේට විරුද්ධව බොරු සාක්ෂි දුන් අයට මරණ දණ්ඩනය හිමි විය යුතු විය. එහෙත් සන්හෙඩ්‍රින් සභාව එම නීතිය මුළුමනින්ම යටපත් කරන ලදී.

සාක්ෂිකරුවන්ගේ විමර්ශනය හඳුන්වනු ලැබුවේ හකිරොට් (Hakirot) සහ බෙඩිකොට් (Bedikot) යනුවෙනි. හකිරොට් යනු කාලය, ස්ථානය සහ සිදුවීම පිළිබඳව අසන ප්‍රධාන ප්‍රශ්න 7 කි. බෙඩිකොට් යනු ඇඳුමේ පැහැය වැනි ඉතා කුඩා තොරතුරු පිළිබඳව අසන අතුරු ප්‍රශ්නයි. මෙම විමර්ශනය කෙතරම් දැඩිද යත්, සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ ප්‍රකාශ අතර ඉතා සුළු වෙනසක් (උදාහරණයක් ලෙස එක් අයෙකු ගසක් යට සිදු වූ බවත් අනෙකා ගස අසල සිදු වූ බවත් පැවසීම) තිබුණද එම සාක්ෂි මුළුමනින්ම ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබේ. මාර්ක් 14:56 පෙන්වා දෙන්නේ, "බොහෝ දෙනෙක් උන්වහන්සේට විරුද්ධව බොරු සාක්ෂි දුන්නෝය; නුමුත් ඔවුන්ගේ සාක්ෂි එකිනෙකට එකඟ නොවීය" යනුවෙනි. සාමාන්‍ය නීතියට අනුව එම අවස්ථාවේම නඩුව නිෂ්ප්‍රභ කර ජේසුස් වහන්සේ නිදහස් කළ යුතු වුවද, විනිශ්චයකරුවන් විසින්ම සාක්ෂි ගලපා ගැනීමටත් පසුව උන්වහන්සේගේම ප්‍රකාශයක් වරදක් ලෙස අර්ථකථනය කිරීමටත් උත්සාහ කළහ. මෙය නීතියේ ආධිපත්‍යය මුළුමනින්ම කෙළෙසීමකි.

මාර්ක් 14:56 පෙන්වා දෙන්නේ, "බොහෝ දෙනෙක් උන්වහන්සේට විරුද්ධව බොරු සාක්ෂි දුන්නෝය; නුමුත් ඔවුන්ගේ සාක්ෂි එකිනෙකට එකඟ නොවීය" යනුවෙනි. යුදෙව් නීතියට අනුව සාක්ෂිකරුවන්ගේ සාක්ෂි අතර සුළු හෝ පරස්පරතාවයක් තිබේ නම්, එම සාක්ෂි මුළුමනින්ම බැහැර කළ යුතුය. නිදසුනක් ලෙස, එක් සාක්ෂිකරුවෙක් ජේසුස් වහන්සේ දේවමාළිගාව විනාශ කරන බව පැවසූ බවත්, තවත් අයෙකු එය වෙනත් ආකාරයකින් පැවසූ බවත් මාර්ක් 14:57-58 හි සඳහන් වේ. එහෙත් ඔවුන්ගේ සාක්ෂි එකඟ නොවූ බව මාර්ක් 14:59 අවධාරණය කරයි. සාමාන්‍යයෙන් සාක්ෂි නොගැලපෙන විට විත්තිකරු වහාම නිදහස් කළ යුතුය. එහෙත් මෙහිදී සිදු වූයේ විනිශ්චයකරුවන් විසින්ම සාක්ෂි ගලපා ගැනීමට උත්සාහ කිරීම සහ සාක්ෂි අසාර්ථක වූ තැන විත්තිකරුගෙන්ම පාපොච්චාරණයක් බලෙන් ලබා ගැනීමට උත්සාහ කිරීමයි. මෙය නීතියේ ආධිපත්‍යය මුළුමනින්ම කෙළෙසීමකි.

සන්හෙඩ්‍රින් සභාවේ සිටි සාධාරණ මන්ත්‍රණ සභිකයන් වූ නිකොදේමස් සහ අරිමාතියේ යෝසෙප් වැනි අය මෙම රහසිගත හමුවීම්වලට කැඳවා නොතිබූ බව ඓතිහාසික මූලාශ්‍රවලින් පෙනී යයි. නිකොදේමස් මීට පෙර යොහන් 7:51 හි මෙසේ ප්‍රශ්න කර තිබුණි: "මනුෂ්‍යයෙකුගේ බස පළමුකොට අසා ඔහු කරන්නේ කුමක්දැයි දැනගන්න මිස අපේ නීතිය ඔහු මරණයට පත් කරයිද?" එවැනි සාධාරණ හඬවල් යටපත් කිරීම සඳහාම මෙම රහසිගත බව පවත්වා ගන්නා ලදී.

රහසිගත නඩු විභාගයේ අවසාන ප්‍රතිවිපාකය

මෙම රහසිගත නඩු විභාගයේ අවසාන ප්‍රතිවිපාකය වූයේ විත්තිකරුට තමන් වෙනුවෙන් සාක්ෂිකරුවන් කැඳවීමට හෝ නිසි ලෙස කරුණු දැක්වීමට තිබූ අයිතිය සම්පූර්ණයෙන්ම අහිමි වීමයි. යුදෙව් නීතියේ තවත් මූලික අයිතිවාසිකමක් වූයේ මරණ දණ්ඩනයක් නියම වූ පසු, දඬුවම ක්‍රියාත්මක කරන ස්ථානයට රැගෙන යන අතරතුර පවා විත්තිකරුට පක්ෂව අලුත් සාක්ෂියක් ඉදිරිපත් වුවහොත් නඩුව නැවත කැඳවීමට ඇති අයිතියයි. එහෙත් ජේසුස් වහන්සේව මධ්‍යම රාත්‍රියේ සිට උදෑසන දක්වා රහසින් විමර්ශනය කිරීම මගින් සන්හෙඩ්‍රින් සභාව උත්සාහ කළේ යුක්තිය සෙවීමට වඩා විත්තිකරු ඉක්මනින් විනාශ කිරීමට කළ කුමන්ත්‍රණයක් (Conspiracy) බව තහවුරු වේ.

මෙම අසාධාරණ ක්‍රියාවලිය හමුවේ ජේසුස් වහන්සේ පවත්වා ගත් නිහඬතාවය යෙසායා 53:7 හි අනාගතවාක්‍යය සම්පූර්ණ කිරීමකි: "ඔහු පීඩා විඳින ලද්දේය, එහෙත් ඔහු යටහත් විය, තමන් මුඛය ඇරියේ නැත; මරණයට ගෙන යන බැටළු පැටවෙකු මෙන්ද... මුඛය ඇරියේ නැත." උන්වහන්සේගේ මෙම නිහඬතාවය මිනිස් නීතියේ පවතින අසරණ භාවය සහ දිව්‍යමය සත්‍යයේ පවතින උත්තරීතර භාවය අතර වෙනස පෙන්වා දුන්නේය.

හෙබ්‍රෙව් බසින් 'ආමෙන්' (אָמֵן) යන්නෙහි තේරුම "එය එසේම වේවා" හෝ "සත්‍යයයි" යන්නයි. මෙම පදය පැමිණෙන්නේ අමාන් (אָמַן) යන මූල පදයකිනි, එහි අර්ථය "තහවුරු කිරීම" හෝ "විශ්වාස කිරීම" යන්නයි. හෙබ්‍රෙව් බසින් ඇදහිල්ල හඳුන්වන්නේ එමුනාහ් (אֱמוּנָה) යනුවෙනි. ජේසුස් වහන්සේ නඩු විභාගය හමුවේ "සත්‍යයයි" යන ස්ථාවරයේ සිටීම තුළින් පෙන්වා දුන්නේ මිනිස් නීතිය අසාධාරණ වුවද, දෙවියන්වහන්සේගේ පරම සත්‍යය වන එමෙත් (אֱמֶת) අවසානයේ ජය ගන්නා බවයි. ලෝකයේ නීතිය ගෙන ආ තැනැත්තා වූ ජේසුස් වහන්සේට, ලෝකයේ දූෂිත නීතිය ඉදිරියේ වරදකරුවෙකු වීමට සිදුවීම මිනිස් ඉතිහාසයේ සිදු වූ ශෝචනීයම එහෙත් දේවධර්මානුකූලව අතිශය වැදගත් සිදුවීමකි.

ඓතිහාසිකව, යුදෙව්වන්ට මරණ දණ්ඩනය ක්‍රියාත්මක කිරීමට තිබූ බලය රෝමවරුන් විසින් ක්‍රි.ව. 30 දී පමණ ඉවත් කර තිබුණි (Ius Gladii - 'කඩුවේ අයිතිය'). එබැවින් කායෆස් ප්‍රමුඛ සන්හෙඩ්‍රින් සභාවට අවශ්‍ය වූයේ කෙසේ හෝ ජේසුස් වහන්සේව රෝම අධිකරණය හමුවේ දේශපාලනික වරදකරුවෙකු (Political Rebel) ලෙස පෙන්වීමයි. යොහන් 18:31 පවසන පරිදි, යුදෙව්වෝ රෝම ආණ්ඩුකාර පිලාත්ට පැවසුවේ "අපට කිසිවෙකු මරණයට පත් කිරීමට අවසර නැත" යනුවෙනි. ඔවුන්ගේ මෙම රහසිගත ක්‍රියාවලිය හරහා සිදුවූයේ සැබෑ යුක්තිය පසිඳලීමකට වඩා, සාධාරණ සාක්ෂිකරුවන් පවා මග හරිමින් සිදුකළ "අධිකරණමය ඝාතනයකි". අවසානයේදී ඔවුන් උන්වහන්සේව මරණයට පත් කළේ යුක්තියේ නාමයෙන් නොව, තමන්ගේ බලය රැකගැනීමේ නාමයෙන් බව ඉතිහාසය අපට කියා දෙයි.