පර්වතයට පහර දීම

ඊශ්‍රායෙල් ඉතිහාසයේ අතිශය තීරණාත්මක කාලපරිච්ඡේදයක් වූ වසර 40ක කාන්තාර ගමන අතරතුර, පර්වතයෙන් ආශ්චර්යමත් ලෙස ජලය ලබා දීමේ ප්‍රධාන සිදුවීම් දෙකක් වාර්තා වේ. පෘෂ්ඨීයව බලන විට මෙය හුදෙක් කාන්තාරයේ දැඩි පිපාසයෙන් පෙළුණු ජනතාවගේ මූලික අවශ්‍යතාවයක් සැපයීම සඳහා දෙවියන් වහන්සේ කළ කරුණාබර මැදිහත්වීමක් ලෙස පෙනුනද, දේවධර්මාත්මකව විමසන විට මෙහි අරමුණ ඊට වඩා බෙහෙවින් ගැඹුරුය. ඓතිහාසිකව බලන විට, ක්‍රි.පූ. 15 වන සියවසේදී (හෝ ක්‍රි.පූ. 13 වන සියවසේදී) සිදු වූ මෙම සිදුවීම්, නව ගිවිසුමේ එළිදරව්ව තුළින් බලන විට (1 කොරින්ති 10:4), යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මුළු මිදීමේ සේවයම (Redemptive Work) කලින්ම සිතුවම් කරන ලද අතිශය සියුම් සහ අද්විතීය ආකෘතියකි.

මෙම ක්‍රියාවලිය දේවධර්මයේදී හඳුන්වනු ලබන්නේ පූර්ව රූපණය (Typology) ලෙසයි. මෙහිදී පැරණි ගිවිසුමේ සිදු වූ ඓතිහාසික සිදුවීම්, පුද්ගලයන් හෝ වස්තූන් "ඡායාවන්" (Shadows) ලෙස ක්‍රියා කරන අතර, ඒවා මගින් අනාගතයේදී පැමිණීමට නියමිත "යථාර්ථය" (Substance) වන ක්‍රිස්තුස් වහන්සේව කලින්ම හඳුන්වා දෙනු ලබයි. උදාහරණයක් ලෙස, සූර්යයා උදාවීමට පෙර පුද්ගලයෙකුගේ සෙවනැල්ල ඔහුට වඩා ඉදිරියෙන් දිස් වන්නාක් මෙන්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මෙලොවට මාංශවත්ව සම්ප්‍රාප්ත වීමට සියවස් ගණනාවකට පෙර මෙම පර්වතයේ සිදුවීම් මගින් උන්වහන්සේගේ පූජාව සහ උත්කර්ෂය පිළිබඳ අනාවැකිමය සිතුවමක් දෙවියන් වහන්සේ විසින් ඇඳ පෙන්වන ලදී.

මෙම "පූර්ව රූපණය" කෙතරම් ශක්තිමත්ද යන්න තේරුම් ගැනීමට බයිබලයේ එන තවත් ඓතිහාසික උදාහරණයක් ලෙස මෝසෙස් විසින් කාන්තාරයේදී ඔසවන ලද "ලෝකඩ සර්පයා" (ගණන් කථාව 21) දැක්විය හැක. එහිදී සර්පයෙකු දෙස බැලීමෙන් මරණයෙන් ගැළවුණාක් මෙන්, කුරුසිය මත ඔසවනු ලබන ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ දෙස බැලීමෙන් සදාකාලික ජීවනය ලැබෙන බව යේසුස් වහන්සේම තහවුරු කළ සේක (යොහන් 3:14-15). එලෙසම, පර්වතයෙන් ගලා ආ ජලය හුදෙක් ශාරීරික පිපාසය සංසිඳුවන දියරයක් නොව, එය මනුෂ්‍යයාගේ අධ්‍යාත්මික පිපාසය සදාකාලයටම සංසිඳුවන "ජීවන වතුර" හෙවත් ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගේ සංකේතයයි.

1. පළමු සිදුවීම: විනිශ්චයේ පහර දීම (නික්මයාම 17)

ඊශ්‍රායෙල්වරුන් ඊජිප්තුවේ වහල්භාවයෙන් නිදහස් වී, රතු මුහුද මැදින් ආශ්චර්යමත් ලෙස පැමිණ මසක් වැනි කෙටි කලක් ගත වූ තැන, රෙපිඩීම්හිදී ඔවුන් දැඩි ජල හිඟයකට මුහුණ දුන්හ. රෙපිඩීම් යනු ඔලිව් කන්ද පාමුල පිහිටි ඉතා වියළි ප්‍රදේශයකි. නික්මයාම 17:7 හි සඳහන් වන පරිදි, සෙනඟ මෝසෙස්ට දොස් පවරමින් "ස්වාමීන් වහන්සේ අප අතර සිටින සේක්ද නැද්ද?" යයි ප්‍රශ්න කළහ. ඓතිහාසික හා සංස්කෘතික පසුබිම තුළ මෙය හුදෙක් පිපාසය නිසා කළ මැසිවිල්ලක් නොව, එය මහා රජෙකුට එරෙහිව කළ ද්‍රෝහිකමකි. හෙබ්‍රෙව් භාෂාවේ මෙහිදී භාවිතා වන රීබ් (ריב - Rib) යන වචනයෙන් අදහස් වන්නේ "නෛතික නඩුවක් පැවරීම" යන්නයි. සෙනඟ දෙවියන් වහන්සේව අධිකරණයකට කැඳවමින්, උන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්තභාවය සැක කළහ. යුක්තියට අනුව නම්, තමාව නිදහස් කළ ස්වාමියාට එරෙහිව කැරලි ගැසූ සෙනඟට දේව උදහසේ මරණීය දණ්ඩනය හිමි විය යුතුව තිබුණි.

දෙවියන් වහන්සේ මෙම ව්‍යසනකාරී තත්වයට ලබා දුන් විසඳුම මානුෂීය තර්කනයට කිසිසේත් එකඟ නොවන, අතිශය විශ්මයජනක එකකි. උන්වහන්සේ මෝසෙස්ට පැවසුවේ: "බලව, මම එතැන හොරෙබ්හි පර්වතය මතුයෙහි නුඹ ඉදිරියෙහි සිටින්නෙමි; නුඹ පර්වතයට පහර දෙන්න" (නික්මයාම 17:6). මෙම ආඥාව තුළ අන්තර්ගත වන දේවධර්මාත්මක බැරෑරුම්කම අතිමහත්ය. පළමුව, හොරෙබ් යනු පසුව දස පනත ලබා දුන් සීනයි කන්දටම භාවිතා වන තවත් නමකි. එහි තේරුම "පාළුකරය" හෝ "විනාශය" යන්නයි. දෙවියන් වහන්සේ පවසන්නේ තමන් පර්වතය මත, එනම් විත්තිකරු සිටිය යුතු ස්ථානයේ සිටගෙන සිටින බවයි. සාමාන්‍යයෙන් මෝසෙස් සෙනඟට පහර දිය යුතු වුවත්, දෙවියන් වහන්සේ දඬුවම තමා දෙසට හරවා ගනී.

මෝසෙස් භාවිතා කළ සැරයටිය හුදෙක් ලී කැබැල්ලක් නොව, එය "විනිශ්චයේ දණ්ඩ" විය. එම සැරයටියෙන්ම මෝසෙස් නයිල් නදියට පහර දී එය ලේ බවට හැරවීය; එයින්ම රතු මුහුද බෙදා සතුරන් විනාශ කළේය. දැන්, දේව නීතිය උල්ලංඝනය කළ සෙනඟ වෙනුවට, එම විනිශ්චයේ සැරයටිය පර්වතය මත වැඩසිටින දෙවියන් වහන්සේ වෙත එල්ල වේ. පර්වතයට පහර දීම යනු සංකේතාත්මකව දෙවියන් වහන්සේට පහර දීමයි. මෙය මනුෂ්‍ය ඉතිහාසයේ වාර්තා වූ ප්‍රථම "ආදේශක පූජාව" පිළිබඳ නෛතික සිතුවමයි. විනිසුරුවරයා විසින් විත්තිකරු වෙනුවට තමාටම දඬුවම් කරගන්නා ආකාරය මෙහිදී නිරූපණය වේ.

හෙබ්‍රෙව් අර්ථය :

• පර්වතය ("සුර්" - צוּර - Tsur): මෙහි පර්වතය සඳහා භාවිතා කර ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනය වන්නේ "සුර්" යන්නයි. පුරාණ යුදෙව් සංස්කෘතිය තුළ මෙයින් අදහස් කරන්නේ පොළොව මට්ටමේ පිහිටි විශාල, පැතලි, ස්ථාවර පර්වතයක් හෝ අත්තිවාරම් පාෂාණයකි (Foundation Stone).

  • ඓතිහාසික පසුබිම: පුරාණයේ ගොඩනැගිලි ඉදි කිරීමේදී, විශේෂයෙන්ම මාලිගා සහ දේවමාළිගා ඉදි කිරීමේදී, "සුර්" වර්ගයේ පාෂාණ අත්තිවාරම ලෙස යොදා ගන්නා ලදී. මෙය කිසිදා නොසෙල්වෙන, ස්ථිරත්වයේ සංකේතයකි.

  • දේවධර්මාත්මක අරුත: ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මනුෂ්‍යයෙකු ලෙස මේ ලෝකයට පැමිණ "අපට පෑගෙන මට්ටමට" තමන්වම පහත් කරගැනීම (Humiliation) මෙහි "සුර්" පාෂාණය මගින් නිරූපණය වේ. උන්වහන්සේ අපගේ ගැළවීමේ ස්ථිර අත්තිවාරම වන අතරම, ලෝකය විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ "කොන් කිරීමේ ගල" බවට ද පත් විය.

• පහර දීම ("නකා" - נָכָה - Nakah): මෙහි භාවිතා කර ඇති වචනය සරල තට්ටු කිරීමක් නොව, එය අතිශය ප්‍රබල ක්‍රියාවකි. හෙබ්‍රෙව් බසින් "නකා" යන්නෙන් අදහස් වන්නේ යුද්ධයකදී සතුරෙකු මරා දැමීමට එල්ල කරන පහරක්, මාරාන්තික දඬුවමක් හෝ සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කර දැමීමයි (Smite/Slaughter).

  • ඓතිහාසික උදාහරණ: නික්මයාම 12:12 හි ඊජිප්තුවේ කුලුඳුලන්ට "පහර දීමට" (Smite) දෙවියන් වහන්සේ භාවිතා කරන්නේ ද මෙම වචනයමයි. එමෙන්ම යුධ පිටියකදී සතුරන්ව "නකා" කළ බව පැවසීමෙන් අදහස් වන්නේ ඔවුන්ව සමූලඝාතනය කළ බවයි.

  • ක්‍රිස්තු කේන්ද්‍රීය අරුත: යෙසායා 53:4 හි මෙසියාණන් වහන්සේ ගැන අනාගතවාක්‍ය පවසද්දී "දෙවියන් වහන්සේගෙන් පහර ලැබූ" (Smitten by God) යන්නට යොදා ඇත්තේ ද මෙම "නකා" යන වචනයමයි. මෙයින් පෙන්වා දෙන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කුරුසියේදී ලැබූ පහර හුදෙක් ශාරීරික වේදනාවක් නොව, එය අපගේ පව් වෙනුවෙන් දෙවියන් වහන්සේගේ යුක්තියේ විනිශ්චයෙන් එල්ල වූ මාරාන්තික පහරක් බවයි. පර්වතයට (ජේසුස් වහන්සේට) එම මාරාන්තික පහර එල්ල වූ නිසා, අපට ජීවනය ලැබුණි.

ආදේශක දඬුවම:

මෙම සිදුවීම හරහා ක්‍රිස්තියානි ඇදහිල්ලේ මූලිකම පදනම වන ආදේශක දඬුවම (Substitutionary Atonement) පිළිබඳ මූලධර්මය ඉතා විස්මයජනක ලෙස හෙළි වේ. දෙවියන් වහන්සේ මෝසෙස්ට අණ කළේ "නයිල් නදිය ලේ බවට හැරවීමට භාවිතා කළ සැරයටිය" අතට ගන්නා ලෙසයි. ඓතිහාසිකව මෙම සැරයටිය නියෝජනය කරන්නේ දෙවියන් වහන්සේගේ ශුද්ධ වූ නීතියේ අධිකාරිය සහ උල්ලංඝනය කළ නොහැකි යුක්තියේ විනිශ්චයයි. ඊජිප්තුවට එරෙහිව එම සැරයටිය ක්‍රියාත්මක වන විට එය මරණය සහ විනාශය ගෙන ආවේය.

ජනතාව දෙවියන් වහන්සේට එරෙහිව මැසිවිලි නගමින් කැරලි ගැසූ විට, එම විනිශ්චයේ සැරයටිය එල්ල විය යුතුව තිබුණේ සෙනඟ වෙතටය. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ පර්වතය මත වැඩසිටින බව පැවසීමෙන් අදහස් වූයේ, උන්වහන්සේ ස්වේච්ඡාවෙන් "විත්ති කූඩුවට" ඇතුළු වූ බවයි. මෝසෙස් සැරයටියෙන් පර්වතයට පහර දීම යනු සංකේතාත්මකව දේව උදහසේ පූර්ණ පහර ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මතට පතිත වීමයි. මෙහි ඇති ඓතිහාසික උත්ප්‍රාසය වන්නේ, වැරදිකරුවන් නිදහස්ව බලා සිටියදී, කිසිදු වරදක් නොකළ පර්වතය (දෙවියන් වහන්සේ) දඬුවම භාර ගැනීමයි.

මෙම සිදුවීම කල්වාරි කුරුසියේ පූර්ව දර්ශනයකි. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කුරුසියේදී ලැබූ මාරාන්තික පහර නිසා, යොහන් 19:34 හි වාර්තා වන පරිදි උන්වහන්සේගේ ඇලයෙන් ලේ සහ වතුර ගලා ආවාක් මෙන්, පර්වතය පැලී ජලය ගලා ආවේය. එම ජලය හුදෙක් කායික පිපාසය නිවීමට නොව, පාපයෙන් අපවිත්‍ර වූ මනුෂ්‍යයා පවිත්‍ර කිරීමටත්, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ නමැති "ජීවනයේ ජලය" (Living Water) ලෝකයට මුදා හැරීමටත් මඟ විවර කළේය. එදා කාන්තාරයේදී පහර කෑ පර්වතය නිසා සෙනඟ මරණයෙන් ගැළවුණාක් මෙන්, අද අප ජේසුස් වහන්සේගේ එම ආදේශක පූජාව නිසා සදාකාලික මරණයෙන් නිදහස්ව ජීවනය ලබා ඇත්තෙමු.

2. දෙවන සිදුවීම: මහිමයට පත් පර්වතය සහ මෝසෙස්ගේ වරද (ගණන් කථාව 20)

වසර 40කට පමණ පසු, කාන්තාර ගමනේ අවසාන කාලයේදී කාදෙෂ්හිදී (ජින් පාළුකරයේ) නැවතත් දරුණු ජල හිඟයක් ඇති විය. ඓතිහාසිකව මෙය ඊශ්‍රායෙල්වරුන් පොරොන්දු දේශයට ඇතුළු වීමට ආසන්නව සිටි අවධියයි. මෙම කාලවකවානුවේදී මෝසෙස්ගේ සහෝදරිය වූ මිරියම් මිය ගියාය (ගණන් කථාව 20:1). සෙනඟ මිරියම්ගේ මරණයෙන් ඇති වූ කම්පනය සහ ජල හිඟය හමුවේ නැවතත් මැසිවිලි නගමින් මෝසෙස් සහ ආරොන්ට විරුද්ධව එක්රැස් වූහ. ඓතිහාසිකව මෙම සිදුවීම හඳුන්වනු ලබන්නේ "මෙරිබාහි ජලය" (Waters of Meribah) ලෙසයි; එහි අර්ථය "කෝලාහලය" හෝ "විවාදය" යන්නයි.

මෙවර දෙවියන් වහන්සේ මෝසෙස්ට ලබා දුන් උපදෙස පළමු වතාවට (නික්මයාම 17) වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් විය: "සැරයටිය රැගෙන... පර්වතයට කතා කරන්න, එවිට එය ජලය දෙනවා ඇත" (ගණන් කථාව 20:8). දෙවියන් වහන්සේ මෝසෙස්ට අණ කළේ පර්වතයට පහර දීමට නොව, ඊට විධිමත්ව කතා කිරීමටයි. එහෙත් මෝසෙස් දැඩි කෝපයෙන් හා කලකිරීමෙන් සිටියේය. ඔහු සෙනඟට බැණ වදිමින්, "නුඹලාට මේ පර්වතයෙන් අප විසින් වතුර ගෙන දෙන්ට ඕනෑද?" යයි අසමින්, දෙවියන් වහන්සේට අකීකරු වී පර්වතයට දෙවරක් පහර දුන්නේය.

මෝසෙස්ගේ මෙම ක්‍රියාව හුදෙක් ක්ෂණික කෝපයක් නොව, එය දේවධර්මාත්මක මහා ව්‍යසනයක් (Typological Catastrophe) බවට පත් වූයේ ඇයිද යන්න තේරුම් ගැනීමට පහත ඓතිහාසික සහ භාෂාමය කරුණු විමසිය යුතුය:

• පර්වතය ("සෙලා" - סֶלַע - Sela): පළමු සිදුවීමේදී පාවිච්චි කළ Tsur (පහත් වූ පාෂාණය) වෙනුවට මෙහිදී භාවිතා කර ඇත්තේ "සෙලා" යන වචනයයි. මෙයින් අදහස් වන්නේ උස් වූ පර්වතයක්, බලකොටුවක් හෝ ළඟා වීමට අපහසු කඳු මුදුනකි (Crag/High Cliff). පළමු පර්වතය පහර ලැබූ, යටත් පහත් වූ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ නිරූපණය කළේ නම්, මෙම උසස් වූ Sela පර්වතය මරණයෙන් නැගිට, දැන් ස්වර්ගයේ මහිමයට පත්ව සිටින ක්‍රිස්තුස් වහන්සේව (Resurrected and Exalted Christ) නිරූපණය කරයි.

• කතා කිරීම ("දබාර්" - דָּבַר - Dabar): දෙවියන් වහන්සේ අණ කළේ පර්වතයට 'කතා කිරීමට' (Speak) ය. දේවධර්මාත්මකව මෙයින් අදහස් කරන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ එක් වරක් කුරුසියේ පහර කෑ පසු, දැන් උන්වහන්සේ අපගේ මහා පූජකයාණන් ලෙස ස්වර්ගයේ වැඩ සිටින බැවින්, අපට කරුණාව ලබා ගැනීමට කළ යුත්තේ යාච්ඤාවෙන් උන්වහන්සේට "කතා කිරීම" පමණක් බවයි. පහර දීම (විනිශ්චය) දැනටමත් සිදුවී අවසානය.

  
  

මෝසෙස්ගේ වරදේ බරපතලකම :

මෝසෙස් පර්වතයට දෙවන වරටත් පහර දීම මගින් පණිවිඩ දෙකක් වැරදියට ලෝකයට ඉදිරිපත් කළේය:

1. පූජාවේ පරිපූර්ණත්වය බිඳීම: ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පූජා වන්නේ එක් වරක් පමණි (Once for all). මෝසෙස් නැවතත් පහර දීමෙන් සංකේතාත්මකව කියා සිටියේ පළමු පහර (පූජාව) ප්‍රමාණවත් නොවන බවත්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ නැවත නැවතත් කුරුසියේ ඇණ ගැසිය යුතු බවත්ය. මෙය හෙබ්‍රෙව් 6:6 හි අනතුරු අඟවන "දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්‍රයා නැවතත් කුරුසියේ ඇණ ගසන්නාක් මෙන්" වන ක්‍රියාවට සමාන විය.

2. දේව චරිතය වැරදියට නිරූපණය කිරීම: මෝසෙස් සෙනඟට බැණ වැදීමෙන් ජනතාවට හැඟී ගියේ දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන් කෙරෙහි කෝපයෙන් සිටින බවයි. නමුත් සත්‍යය නම්, දෙවියන් වහන්සේ එදා සිටියේ කරුණාවන්තව ජලය ලබා දීමේ මනෝභාවයකිනි. කරුණාව (Grace) පෙන්විය යුතු තැන මෝසෙස් විනිශ්චය (Judgment) පෙන්වීය. දෙවියන් වහන්සේ ගණන් කථාව 20:12 හි මෝසෙස්ට මෙසේ පැවසුවේ එබැවිනි: "නුඹලා ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන්ගේ ඇස් ඉදිරියෙහි මා ශුද්ධකර පෙන්වීමට මා කෙරෙහි විශ්වාස නොකළ නිසා..."

මෙහි ඓතිහාසික ප්‍රතිඵලය වූයේ මෝසෙස් වැනි ශ්‍රේෂ්ඨ නායකයෙකුට පවා පොරොන්දු දේශයට ඇතුළු වීමේ අයිතිය අහිමි වීමයි. නීතියේ සංකේතය වූ මෝසෙස්ට, අනුග්‍රහය කෙරෙහි වූ එම විශ්වාසය පළුදු කිරීම නිසා, මනුෂ්‍යයා පොරොන්දු දේශයට (ස්වර්ගයට) ගෙන යා නොහැකි බව මෙයින් තහවුරු විය.

3. පාවුල්තුමාගේ විග්‍රහය: (1 කොරින්ති 10:4)

අපොස්තුළු පාවුල්තුමා 1 කොරින්ති 10:4 හි පවසන්නේ ඊශ්‍රායෙල්වරුන් කාන්තාරයේ ගමන් කරන විට ඔවුන් පස්සේ ගිය ඒ ආත්මික පර්වතය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ බවයි. මෙම ප්‍රකාශය පිටුපස ඇති ඓතිහාසික සහ සංස්කෘතික පසුබිම අතිශයින්ම විශ්මයජනක වන අතර, පාවුල්තුමා මෙහිදී යුදෙව්වන් අතර පැවති මිඩ්‍රාෂ් (මිත‍්‍රාෂ්) හෙවත් ජනප්‍රවාදගත ඉගැන්වීමක් ඉතා සූක්ෂ්ම ලෙස දේවධර්මාත්මකව පරිවර්තනය කරයි.

මිරියම්ගේ ළිඳ සහ "පෙරළෙන පර්වතය"

පුරාණ යුදෙව් රබ්බිවරුන්ගේ ඉගැන්වීම් වලට අනුව (විශේෂයෙන් Targum Pseudo-Jonathan සහ Tosefta වැනි මූලාශ්‍රවල), ඊශ්‍රායෙල්වරුන් කාන්තාරයේ වසර 40ක් ගමන් කරන විට ඔවුන්ට අඛණ්ඩව ජලය ලැබුණේ කෙසේද යන ප්‍රශ්නයට ඔවුන් අපූරු පිළිතුරක් ලබා දුන්හ. ඓතිහාසිකව ඔවුන් විශ්වාස කළේ මෝසෙස්ගේ සහෝදරිය වූ මිරියම්ගේ ගුණවත්කම සහ පුණ්‍යකර්ම නිසා දෙවියන් වහන්සේ විසින් ආශ්චර්යමත් පර්වතයක් ඔවුන් පසුපස පෙරළෙමින් (A rolling rock that followed them) පැමිණීමට සැලැස්වූ බවයි. මෙය "මිරියම්ගේ ළිඳ" (Miriam's Well) ලෙස හැඳින්වුණු අතර, කඳවුර නතර වූ සෑම තැනකදීම මෙම පර්වතය ද නතර වී ජලය ලබා දුන් බව ඔවුන් ඉගැන්වූහ. ගණන් කථාව 20 හි මිරියම් මිය ගිය සැණින්ම ජලය නතර වීම මෙම මතය තහවුරු කිරීමට ඔවුන් භාවිතා කළ ප්‍රධාන සාක්ෂිය විය.

පාවුල්තුමාගේ දේවධර්මාත්මක විප්ලවය

පාවුල්තුමා මෙම යුදෙව් සංස්කෘතික පසුබිම සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නැත; ඒ වෙනුවට ඔහු එම "ඡායාව" තුළ සැඟවී තිබූ සැබෑ "යථාර්ථය" හෙළි කරයි. ඔහු පවසන්නේ ඔවුන් පසුපස පැමිණියේ භෞතිකව පෙරළෙන මැජික් ගලක් නොව, මාංශවත් වීමට (Pre-incarnate) පෙර සිටම දෙවියන් වහන්සේ ලෙස තම සෙනඟව පෝෂණය කළ යේසුස් වහන්සේ බවයි.

• ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ පූර්ව පැවැත්ම: මෙය ක්‍රිස්තු විද්‍යාවේ (Christology) අතිශය වැදගත් කොටසකි. ජේසුස් වහන්සේ බෙත්ලෙහෙමේ ඉපදෙන්න සියවස් ගණනාවකට පෙර සිටම, කාන්තාරයේ සිටි තම ජනතාවට පිපාසයේදී ජලය ලබා දෙන, විපත් වලදී ආරක්ෂා කරන සහ පෝෂණය කරන ඒ සැබෑ පර්වතය ලෙස ක්‍රියා කළේ උන්වහන්සේමය.

• නිදසුනක් ලෙස: ඊශ්‍රායෙල්වරුන් රතු මුහුද මැදින් යන විට ඔවුන්ව ආවරණය කළ වලාකුළු ටැඹ සහ ගිනි ටැඹ ද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ දිව්‍යමය පැවැත්මේම ලකුණක් ලෙස පාවුල්තුමා දකියි.

  
  

ග්‍රීක භාෂාමය විග්‍රහය: 'පෙත්‍රා' (Petra) එදිරිව 'පෙට්‍රොස්' (Petros)

පාවුල්තුමා පර්වතය හැඳින්වීමට භාවිතා කරන ග්‍රීක වචනය තුළ ද හුදෙක් නාමකරණයකට එහා ගිය මහා දේවධර්මාත්මක දර්ශනයක් ගැබ්ව ඇත:

• පෙත්‍රා (πέτρα - Petra): පාවුල්තුමා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට භාවිතා කරන්නේ මෙම වචනයයි. මෙයින් අදහස් වන්නේ පොළොව මට්ටමේ ඇති, සොලවන්නට බැරි ස්ථිර අත්තිවාරමක් හෝ දැවැන්ත "මව් පර්වතයකි" (Massive Bedrock/Massif).

  • ඓතිහාසික උදාහරණය: මතෙව් 7:24-25 හි "පර්වතය මත ගෙය ඉදි කළ නුවණැති මිනිසා" පිළිබඳ උපමාවේදී භාවිතා වන්නේ ද මෙම Petra යන වචනයයි. පුරාණයේ ස්ථාවර මාලිගා ඉදි කිරීමේදී, වැලි හෝ මතුපිට පස් ඉවත් කර, පොළොව අභ්‍යන්තරයේ ඇති මෙම පිරිසිදු මව් පර්වතය හමුවන තෙක් හෑරීම සිදු කරන ලදී.

  • දේවධර්මාත්මක අරුත: මතෙව් 16:18 හි යේසුස් වහන්සේ සභාව පිහිටුවන බව පැවසූ පර්වතය (Petra) ද මෙයමය. එය කිසිදා වෙනස් නොවන, මරණයේ බලයට පවා පරාජය කළ නොහැකි දිව්‍යමය අත්තිවාරමයි.

• පෙට්‍රොස් (πέτρορος - Petros): මෙය පේදුරුතුමාට භාවිතා කළ නමයි. එහි අර්ථය "ගල් කැටයක්" හෝ මව් පර්වතයකින් කැඩී ගිය, මනුෂ්‍යයෙකුට ඔසවා විසිකළ හැකි කුඩා ගලකි (Detached stone/pebble/boulder).

  • ඓතිහාසික පසුබිම: පිලිප්පි කායිසාරියේදී (Caesarea Philippi) ජේසුස් වහන්සේ තම සභාව ගැන කතා කරන විට, ඔවුන් සිටගෙන සිටියේ 'පැනියාස්' නමැති මහා පර්වත පවුරක් ඉදිරියෙහිය. උන්වහන්සේ තමන්ව එම මහා පර්වතයට (Petra) සමාන කළ අතර පේදුරුව එම පර්වතයෙන් කැඩුණු කුඩා කොටසකට (Petros) සමාන කළ සේක.

මෙහි ඇති දේවධර්මාත්මක පණිවිඩය වන්නේ කාන්තාරයේ ජනතාවට ජලය ලබා දුන්නේ කුඩා ගල් කැටයක් වැනි මනුෂ්‍යයෙකු (මෝසෙස් හෝ පේදුරු) නොව, මුළු මැවිල්ලටම ජීවනය දෙන එකම ස්ථිර මව් පර්වතය වූ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ බවයි. ඓතිහාසිකව යුදෙව්වන් "පර්වතය" ලෙස සැලකූ මෝසෙස්ගේ නීතියට කළ නොහැකි වූ දේ (සදාකාලික පිපාසය සංසිඳුවීම), අනුග්‍රහයේ පර්වතය වූ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් ඉටු කළ ආකාරය මෙයින් පසක් වේ.

4. ප්‍රායෝගික යෙදුම:

මෙම ඓතිහාසික සිදුවීම් දෙක ක්‍රිස්තියානි ජීවිතයේ මූලික කුළුණු දෙක විදහා දක්වයි. මේවා හුදෙක් අතීත සිදුවීම් නොව, අද දින ඇදහිලිවන්තයා දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ පෙනී සිටින ආකාරය පිළිබඳ පූර්ණ සිතියමකි.

අ) පළමු පර්වතය (යුක්තිකරණය - Justification):

පළමු පර්වතයට (Tsur) එල්ල වූ ඒ මාරාන්තික පහරින් සංකේතවත් කරන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ කුරුසිය මත මරණයයි. දේවධර්මාත්මකව යුක්තිකරණය (Justification) යනු දෙවියන් වහන්සේ විසින් පව්කාර මනුෂ්‍යයෙකුව "නිර්දෝෂී" පුද්ගලයෙකු ලෙස නීත්‍යානුකූලව ප්‍රකාශ කිරීමයි (රෝම 5:1). මෙහිදී අපගේ සදාචාරාත්මක තත්ත්වය නොව, අපගේ නෛතික තත්ත්වය (Legal Status) දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ වෙනස් වේ.

• ඓතිහාසික පසුබිම: පුරාණ රෝම අධිකරණ පද්ධතිය තුළ (Basilica), විත්තිකරුවෙකු නිදහස් කළ විට විනිසුරුවරයා විසින් ලබා දෙන නිල තීන්දුව හඳුන්වන ලද්දේ Absolutio ලෙසයි. එම මොහොතේ සිට එම පුද්ගලයා නීතිය ඉදිරියේ කිසිදා වරදක් නොකළ අයෙකු මෙන් සැලකේ. යේසුස් වහන්සේ කුරුසියේදී අපගේ වරදට අදාළ දඬුවම (පර්වතයට වැදුණු පහර) භාරගත් නිසා, දෙවියන් වහන්සේ අපව "නිර්දෝෂී" යයි ප්‍රකාශ කරයි.

• ද්විත්ව ආරෝපණය (Double Imputation): මෙය යුක්තිකරණයේ ඇති මහා මහිමයයි. ඓතිහාසිකව ප්‍රොතෙස්තන්ත දේවධර්මවේදීන් පෙන්වා දෙන පරිදි, මෙහිදී හුවමාරු දෙකක් සිදු වේ: (1) අපගේ පාපය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ වෙත ආරෝපණය වේ, (2) ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ පරිපූර්ණ ධර්මිෂ්ඨකම අප වෙත ආරෝපණය වේ. පර්වතය පහර කෑවේ අපේ පාපය නිසාය; අප ජීවනයේ ජලය බොන්නේ උන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම නිසාය.

• අපගේ වගකීම: යුක්තිකරණය යනු මනුෂ්‍ය ක්‍රියාවන් මත පදනම් වූවක් නොව, එය සම්පූර්ණයෙන්ම දෙවියන් වහන්සේගේ ඒකපාර්ශ්වික අනුග්‍රහයකි. අප කළ යුත්තේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ එම පරිපූර්ණ පූජාව කෙරෙහි ඇදහිල්ල තැබීම පමණි. ඓතිහාසික පාස්කු මංගල්‍යයේදී (නික්මයාම 12) නිවෙස්වල දොරටුපාලයන් මත ලේ ඉසීම මෙන්, මෙය අපගේ ජීවිතයේ සිදු වන්නේ එක් වරක් පමණි. පර්වතයට පහර දිය යුත්තේ එක් වරක් පමණක් වන්නේ එබැවිනි.

ආ) දෙවන පර්වතය (විශුද්ධිකරණය - Sanctification):

දෙවන පර්වතයට (Sela) කතා කිරීමෙන් සංකේතවත් කරන්නේ මහිමයට පත් ස්වාමීන් වහන්සේ සමඟ අප පවත්වන දෛනික සබඳතාවයයි. විශුද්ධිකරණය (Sanctification) යනු අප නීත්‍යානුකූලව ගැලවීම ලැබූ පසු, දිනපතා දෙවියන් වහන්සේගේ ස්වරූපයට සමාන වෙමින් පවිත්‍ර වීමේ සහ ආත්මිකව වර්ධනය වීමේ අඛණ්ඩ ක්‍රියාවලියයි. මෙය යුක්තිකරණය මෙන් ක්ෂණිකව සිදු වන්නක් නොව, මුළු ජීවිත කාලය පුරාම සිදුවන ගමනකි.

• කතා කිරීමේ දේවධර්මය: "කතා කිරීම" යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ යාච්ඤාව, සහභාගිකම සහ ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවයයි. ඓතිහාසිකව, මෝසෙස් නැවතත් පර්වතයට පහර දීම මගින් පෙන්වා දුන්නේ ගැලවීම ලැබූ සෙනඟට දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණාව ලබා ගැනීමට තවමත් දඬුවම් හෝ දැඩි බලහත්කාරී මානුෂීය ක්‍රියාවන් (Penance/Works) අවශ්‍ය බවයි. එය අනුග්‍රහයේ ධර්මයට (Grace) සම්පූර්ණයෙන්ම පටහැනිය.

• Standing vs Sitting (ඓතිහාසික උදාහරණය): හෙබ්‍රෙව් 10:11-12 හි පෙන්වා දෙන පරිදි, පැරණි ගිවිසුමේ පූජකයන් මණ්ඩපය තුළ දිනපතා "සිටගෙන" (Standing) නැවත නැවතත් පූජා අර්පණය කළේ ඔවුන්ගේ කාර්යය කිසිදා අවසන් නොවන බැවිනි. මණ්ඩපය තුළ වාඩි වීමට අසුනක් තිබුණේ නැත. නමුත් යේසුස් වහන්සේ පව් උදෙසා එක් පූජාවක් ඔප්පු කර සදහටම දෙවියන් වහන්සේගේ දකුණු පැත්තේ "වාඩිවූ සේක" (Sat down). මෝසෙස් පර්වතයට දෙවන වරටත් පහර දීමෙන් කළේ, ඒ වන විටත් වාඩි වී සිටින ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට "නැවත කුරුසයට යන්න" යයි බල කිරීම වැනි ක්‍රියාවකි.

• සම්බන්ධතාවය එදිරිව ගනුදෙනුව: දෙවන පර්වතය අපට උගන්වන්නේ අප දෙවියන් වහන්සේ සමඟ පවත්වන සබඳතාවය "ගනුදෙනුවක්" (Transaction) නොව "සහභාගිකමක්" (Fellowship) විය යුතු බවයි. අපට කරුණාව ලැබෙන්නේ අපේ දැඩි වෙහෙස (පහර දීම) නිසා නොව, අපගේ මහා පූජකයාණන් වන යේසුස් වහන්සේට ඇදහිල්ලෙන් යුතුව "කතා කිරීම" (යාච්ඤාව) මගිනි.

ඇ) යොහන් 13 හි පාද සේදීමේ විග්‍රහය

යේසුස් වහන්සේ තම ගෝලයන්ගේ පාද සේදීමට සැරසෙන විට පැවසූ දෙය මෙම පර්වත දෙකේ වෙනස කදිමට පැහැදිලි කරයි: "නෑවූ තැනැත්තාගේ පාද පමණක් සේදීම ඕනෑය, මක්නිසාද ඔහු මුළුමනින්ම පවිත්‍රය" (යොහන් 13:10). මෙම ප්‍රකාශය තුළ ගැබ්ව ඇති ඓතිහාසික සහ භාෂාමය රහස් පර්වතයේ රූපකයට සෘජුවම සම්බන්ධ වේ.

• ඓතිහාසික පසුබිම සහ ග්‍රීක පද විග්‍රහය:

  1. ලූවෝ (λούω - Louō): යේසුස් වහන්සේ මෙහි "නෑවූ තැනැත්තා" (The one who has bathed) යනුවෙන් හඳුන්වද්දී භාවිතා කරන්නේ Louō නමැති ග්‍රීක වචනයයි. පුරාණ ග්‍රීක-රෝම සංස්කෘතිය තුළ මෙයින් අදහස් කරන්නේ පොදු නාන තැනකට (Public Baths) ගොස් මුළු ශරීරයම පිරිසිදු කර ගැනීමයි. ඓතිහාසිකව, පළමු සියවසේ පලස්තීනයේ මිනිසුන් මංගල්‍යයකට හෝ විශේෂ උත්සවයකට යාමට පෙර තම නිවසේදී හෝ පොදු ස්ථානයකදී මෙලෙස මුළු ඇඟම පිරිසිදු කර ගත්හ.

  2. නිප්ටෝ (νίπτω - Niptō): යේසුස් වහන්සේ පසුව "කකුල් සේදීම" (Wash his feet) සඳහා භාවිතා කරන්නේ Niptō යන වචනයයි. මෙයින් අදහස් වන්නේ ශරීරයේ යම් කොටසක් (අත් හෝ පාද) පමණක් සේදීමයි. ඓතිහාසික සන්දර්භය තුළ, පුද්ගලයෙකු ස්නානය කර පිරිසිදු වූ පසුත්, නිවසට හෝ මංගල්‍ය ශාලාවට යන අතරතුර පාරේ පවතින දූවිලි ඔවුන්ගේ වැලිම්වල (Sandals) තැවරීම නොවැළැක්විය හැකිය. එබැවින් නිවසට ඇතුළු වූ පසු අවශ්‍ය වූයේ මුළු ඇඟම සේදීම නොව, එම තැවරුණු දූවිලි ටික සෝදා හැරීමයි.

     
     

• දේවධර්මාත්මක සම්බන්ධය සහ මෝසෙස්ගේ වරද:

  1. නෑම (Bath / Louō) = පළමු පර්වතය (යුක්තිකරණය): අප ගැලවීම ලබන මොහොතේ (Justification) ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ එක් වරක් වූ පූජාවෙන් (පළමු පර්වතයට වැදුණු පහරින්) අපගේ මුළු පාපයේ බර ඉවත් වී අප මුළුමනින්ම පවිත්‍ර වේ. ඓතිහාසිකව දාවිත් රජු පවා ගීතාවලිය 51 හි ඉල්ලා සිටින්නේ මෙම පාරිශුද්ධත්වයයි. මෙය අපගේ ජීවිතයේ සිදු වන්නේ එක් වරක් පමණි. අප නැවත නැවතත් ගැලවීම ලැබිය යුතු නැත; ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට නැවතත් කුරුසියට යන්න යයි අපට පැවසිය නොහැක.

  2. පාද සේදීම (Foot Washing / Niptō) = දෙවන පර්වතය (විශුද්ධිකරණය): අප පිරිසිදු වූ "නෑවූ" පුද්ගලයන් වුවද, මෙම පාපී ලෝකය නමැති මාවතේ දිනපතා ගමන් කරන විට අපගේ ජීවිතවල වැරදි (පව් නමැති දූවිලි) තැවරේ. මෙහිදී අප කළ යුත්තේ දෙවන පර්වතයට කතා කරන්නාක් මෙන් අපගේ පාපොච්චාරණය (Confession) මගින් උන්වහන්සේ සමඟ ඇති සබඳතාවය අලුත් කර ගැනීමයි. 1 යොහන් 1:9 හි පවසන පරිදි, අපගේ පාපොච්චාරණය තුළින් උන්වහන්සේ අපව පිරිසිදු කරති.

  3. මෝසෙස්ගේ ඛේදවාචකය: මෝසෙස් පර්වතයට දෙවන වරටත් පහර දීමෙන් කළේ, ඒ වන විටත් පවිත්‍ර වී (නෑවී) සිටින පුද්ගලයෙකුට "නැවතත් පොදු නාන තැනට ගොස් මුළු ඇඟම නාන්න" යයි බල කිරීම වැනි වැරදි පින්තූරයක් ලෝකයට පෙන්වීමයි. එයින් සංකේතාත්මකව කියවුණේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ එක් පූජාවකින් ලැබුණු පිරිසිදුකම මදි බවයි. මෙය මනුෂ්‍යයාගේ උත්සාහය (පහර දීම) දිව්‍යමය අනුග්‍රහයට (කතා කිරීමට) වඩා ඉහළින් තැබීමකි.

ඓතිහාසිකව ආබ්‍රහම් පවා තම නිවසට පැමිණි දේවදූතයන්ගේ පාද සේදීමට කටයුතු කළේ (උත්පත්ති 18:4) එය ආගන්තුක සත්කාරයේ සහ සබඳතාවයේ ලකුණක් වූ බැවිනි. අපගේ "පාද සේදීම" යනු අප ස්වාමීන් වහන්සේ සමඟ පවත්වන ඒ දෛනික සහභාගිකමයි.

අවසාන නිගමනය:

මෝසෙස් වැනි ශ්‍රේෂ්ඨ අනාගතවක්තෘවරයෙකුට, එනම් දෙවියන් වහන්සේ සමඟ මුහුණට මුහුණ ලා කතා කළ (ගණන් කථාව 12:8) නායකයෙකුට, වසර 40ක වෙහෙසකර ගමනකින් පසු පොරොන්දු දේශයට ඇතුළු වීමට නොහැකි වීම මානුෂීය දෘෂ්ටි කෝණයෙන් අතිශයින්ම අසාධාරණ යයි අපට සිතෙන්නට පුළුවන. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ දිව්‍යමය තර්කනය සහ පූර්ව රූපණ දේවධර්මය තුළ (Typology) මෙම ඛේදවාචකය මනුෂ්‍ය වර්ගයාට ලබා දුන් අතිමහත් පාඩමකි.

ඓතිහාසික සීමාව: නීතියේ මරණය සහ නෙබෝ කන්දේ පාඩම

ඓතිහාසිකව මෝසෙස් (මෝසෙස් - מֹשֶׁה - Mōšeh) නියෝජනය කරන්නේ සීනයි කන්දේදී ලබා දුන් "ව්‍යවස්ථාව" හෙවත් දෙවියන් වහන්සේගේ ශුද්ධ වූ නීතියයි (Torah - תּוֹרָה). පර්වතයට දෙවන වරටත් පහර දීම මගින් මෝසෙස් කළේ දේව නීතියට වඩා උතුම් වූ උන්වහන්සේගේ අනුග්‍රහය (Grace) අවතක්සේරු කිරීමයි. මෝසෙස් නීතියේ සංකේතය වූ බැවින්, එම නීතියට කිසිදා මනුෂ්‍යයෙකුව පොරොන්දු දේශය නමැති පාරාදීසයට ගෙන යා නොහැකි බව මෙයින් සංකේතවත් විය.

• නෙබෝ කන්දේ ඓතිහාසික සිදුවීම (ක්‍රි.පූ. 1406 පමණ): ද්විතීය කථාව 34 හි වාර්තා වන පරිදි, මෝසෙස් මිය යාමට පෙර නෙබෝ කන්දේ (Mount Nebo) මුදුනට හෙවත් පිස්ගා කඳු වැටියට නැගී දෙවියන් වහන්සේ පෙන්වූ පොරොන්දු දේශය දෙස බලා සිටියේය. දෙවියන් වහන්සේ ඔහුට පැවසුවේ, "මම මේ දේශය නුඹේ ඇස්වලට පෙනෙන්ට සැලැස්වීමි, නුඹ එතැනට එතෙර නොවන්නෙහිය" යනුවෙනි. මෙය මෝසෙස්ට පෞද්ගලිකව ලැබුණු දඬුවමක් වුවද, එහි ඇති දේවධර්මාත්මක පණිවිඩය වන්නේ: නීතියට (මෝසෙස්ට) අපව ස්වර්ගය දෙස බැලීමට සැලැස්විය හැකි නමුත් (sin revelation), එහි ඇතුළු වීමට අපට ශක්තියක් ලබා දිය නොහැක.

  
  

• උදාහරණයක් ලෙස: නීතිය යනු හරියටම කැඩපතක් (Mirror) බඳුය. කැඩපතකට ඔබේ මුහුණේ ඇති කුණු (පාපය) පෙන්වා දිය හැකි වුවත්, එම කුණු සෝදා හැරීමට කැඩපතට නොහැකිය. කුණු සේදීමට ජලය (ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ) අවශ්‍ය වේ. මෝසෙස් කැඩපතක් මෙන් පව්කාර ඊශ්‍රායෙල්වරුන්ට ඔවුන්ගේ වරද පෙන්වා දුන්නේය; නමුත් ඔවුන්ව දේශයට ඇතුළු කිරීමට ඔහුට නොහැකි විය.

• නීතියේ සීමාව: රෝම 3:20 පවසන පරිදි, "නීතිය පැවැත්වීමෙන් කිසිම මනුෂ්‍යයෙක් දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි ධර්මිෂ්ඨ කරනු නොලබන්නේය." මෝසෙස් නෙබෝ කන්ද මත මියයාම යනු "නීතියේ මරණය" පිළිබඳ ඓතිහාසික සලකුණයි. නීතියට (මෝසෙස්ට) ඔබව මරණය තෙක් ගෙන යා හැකි වුවත්, මරණයෙන් එතෙරට ජීවනයට ගෙන යා හැක්කේ අනුග්‍රහයට පමණි.

යොෂුවා සහ ජේසුස්: මෝසෙස්ගේ මරණින් පසු

මෝසෙස්ගේ මරණයෙන් පසු නායකත්වය භාරගත් යොෂුවා (Jehoshua - יְהוֹשֻׁעַ) නමැති නාමය සහ ජේසුස් වහන්සේගේ නාමය අතර පවතින්නේ අතිශය විස්මයජනක ඓතිහාසික හා වාග් විද්‍යාත්මක සම්බන්ධතාවයකි. මෙය දෙවියන් වහන්සේගේ ගැලවීමේ සැලැස්ම පිළිබඳ ප්‍රබලතම අනාවැකියකි.

• වාග් විද්‍යාත්මක සම්බන්ධය (Etymological Link):

  • හෙබ්‍රෙව් බසින් යොෂුවා (יְהוֹשֻׁעַ - Yehoshua) යන්නෙහි අරුත වන්නේ "යෙහෝවා දෙවියන් වහන්සේ ගැළවීමය" (The LORD is Salvation) යන්නයි. මෙය සෑදී ඇත්තේ දෙවියන් වහන්සේගේ පූජනීය නාමය වන යෙහෝවා (יְהוָה - YHWH) සහ යෂා (יָשַׁע - Yasha) හෙවත් "ගලවා ගැනීම" යන හෙබ්‍රෙව් ක්‍රියා පදය ඒකාබද්ධ වීමෙනි.

  • නව ගිවිසුමේ ග්‍රීක බසින් ජේසුස් වහන්සේව හඳුන්වන්නේ ඉයේසූස් (Ἰησοῦς - Iēsous) ලෙසයි. මෙය යොෂුවා යන නාමයේ ග්‍රීක ස්වරූපයයි. එබැවින් හෙබ්‍රෙව් බසින් ජේසුස් වහන්සේගේ නාමය ද යේෂුවා (יֵשׁוּעַ - Yeshua) හෙවත් යොෂුවා වේ. මසීහාවරයාට "ජේසුස්" යන නාමය තැබීමට දේවදූතයා අණ කළේ උන්වහන්සේ තම සෙනඟව පව්වලින් "ගලවන" බැවිනි (මතෙව් 1:21).

    
    

• ඓතිහාසික පූර්ව රූපණය: ජොර්දාන් ගඟේ විප්ලවය:

  • රතු මුහුද එදිරිව ජොර්දාන් ගඟ: මෝසෙස් (නීතිය) යටතේ සෙනඟ රතු මුහුද මැදින් පැමිණ ඊජිප්තුවේ වහල්භාවයෙන් මිදුනහ (ගැලවීමේ ආරම්භය). එහෙත් ඔවුන්ට පොරොන්දු දේශය නමැති "නිවාඩුවට" (Rest) ඇතුළු විය හැකි වූයේ යොෂුවා (යේෂුවා / ජේසුස්) යටතේ පමණි. ජොර්දාන් ගඟ තරණය කිරීම (යොෂුවා 3) යනු ඓතිහාසිකව අපගේ ඇදහිල්ලේ සහ අනුග්‍රහයේ විප්ලවයයි.

  • නීතියේ සීමාව: මෝසෙස් (නීතිය) දේශයේ දොරටුව අසලදී නතර විය; මක්නිසාද නීතියට ඔබව පව්කාර ලෝකයෙන් එළියට ගෙන යා හැකි වුවත් (Negative Salvation), ඔබව ස්වර්ගීය උරුමයකට ඇතුළු කළ නොහැකි බැවිනි (Positive Inheritance).

  • අනුග්‍රහයේ ජයග්‍රහණය: යොෂුවා සෙනඟව ජොර්දාන් ගඟ තරණය කරවා දේශයට ඇතුළු කළේය. ඓතිහාසිකව ජොර්දාන් ගඟ පිටාර ගලමින් තිබූ අවධියක මෙය සිදු වූයේ ගිවිසුම් පෙට්ටිය (දෙවියන් වහන්සේගේ පැමිණීම) ඉදිරියෙන් ගමන් කළ නිසාය. මෙය දෙවියන් වහන්සේ ලෝකයට දුන් පණිවිඩයයි: ඔබට දේශයට (ස්වර්ගයට) ඇතුළු විය හැක්කේ නීතියේ ක්‍රියාවලින් නොව, ඔබ වෙනුවෙන් ඉදිරියට ගමන් කරන සැබෑ 'යොෂුවා' හෙවත් ජේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ අනුග්‍රහය මගින් පමණි.

• ප්‍රායෝගික ඇඟවුම (Theological Implication): යේසුස් වහන්සේ තම සේවය ආරම්භ කිරීමට බව්තීස්මය ලැබීම සඳහා තෝරා ගත්තේ ද ජොර්දාන් ගඟමය. ඓතිහාසිකව මෙය මහා පණිවිඩයකි. මෝසෙස් (නීතිය) යටතේ අවසන් වූ ගමන, ජේසුස් (අනුග්‍රහය) යටතේ ජොර්දාන් ගඟ අසලින්ම නැවත ආරම්භ වන බව මෙයින් ලෝකයට ප්‍රකාශ විය. අද අපගේ "පොරොන්දු දේශය" හෙවත් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්‍යය අපට හිමි වන්නේ අප යහපත් මිනිසුන් වීමට දරන නීතිමය උත්සාහය නිසා නොව, අපගේ සැබෑ යොෂුවාණන් වන ජේසුස් වහන්සේ අපව දේශයට ඇතුළු කරවන බැවිනි.

අපගේ වගකීම සහ අද දින පාඩම

අද අපට ඇති වගකීම වන්නේ, අප වෙනුවෙන් දැනටමත් එක් වරක් පහර කෑ ඒ මහිමයට පත් පර්වතයට කතා කර, අපගේ දෛනික අවශ්‍යතා සඳහා ජීවනයේ ජලය ලබා ගැනීමයි. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ කුරුස පූජාවට කිසිවක් එක් කිරීමට අපට නොහැක; අපට කළ හැක්කේ උන්වහන්සේගේ කරුණාව කෙරෙහි විශ්වාසය තැබීම පමණි.

• නූතන "පහර දීම": අද දින අප යම් වරදක් වූ විට අපටම දඬුවම් කරගැනීම, අධික ලෙස පසුතැවෙමින් තමන්වම රිදවාගැනීම (Self-flagellation) හෝ දෙවියන් වහන්සේ තවමත් තමා කෙරෙහි කෝපයෙන් සිටින බව සිතීම මෝසෙස්ගේ වරදට සමානය. එයින් කියවෙන්නේ "ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ එක් කුරුස පූජාව මගේ මේ පාපයට ප්‍රමාණවත් මදි, මම මටම තව පහරක් ගසා ගත යුතුයි" යන්නයි. මෙය අනුග්‍රහයේ පරම සත්‍යයට කරන නිග්‍රහයකි.

• සැබෑ "කතා කිරීම": අපට අවශ්‍ය වන්නේ මහා පූජකයාණන් ලෙස ස්වර්ගයේ වැඩ සිටින පර්වතයට (යේසුස් වහන්සේට) කතා කර, අපගේ අවශ්‍යතා සහ දුබලකම් ගැන විශ්වාසයෙන් යුතුව යාච්ඤා කිරීමයි.

මෝසෙස්ගේ ඛේදවාචකයෙන් අප ඉගෙන ගත යුත්තේ දෙවියන් වහන්සේගේ පූර්ණ අනුග්‍රහය (Grace) කෙරෙහි සහ උන්වහන්සේගේ පරිපූර්ණ පූජාව කෙරෙහි නිරපේක්ෂ විශ්වාසය තැබීමේ වැදගත්කමයි. පර්වතයට වැදුණු ඒ එක් පහරකින් මුළු මැවිල්ලටම අවශ්‍ය ජීවනයේ ජලය දැනටමත් මුදා හැර ඇත. අප කළ යුත්තේ පිපාසයෙන් යුතුව ඒ වෙත ගොස්, උන්වහන්සේට කතා කර, ඒ ජීවනයේ ජලය නොමිලේ පානය කිරීමයි.

"ස්වාමීවූ යේසුස් ක‍්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කරුණාවද දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රේමයද ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේගේ සහභාගිකමද නුඹලා සියල්ලන් හා සමග වේවා." [ 2 කොරින්ති 13:14]